Suriye'deki eset rejiminin hain saldırısı sonucu şehadet şerbetini içen vatan evlatları. Her ne kadar çok sayıda (bkz:klavye teröristi) buna sevinme nasipsizliğini gösterse de sevinçlerinin kursaklarında kalacağı kesindir.
Sizce şehitliğe sevinmek nasipsizlik midir? Oğlu şehit olduğu için sevinen anne-babaları da bu kategoride değerlendiriyor musunuz? Örneğin birkaç gün önce "oğlum yanına 33 tane kardeşin geliyor" diyen o anneyi bir dinleyin isterseniz
Altay isimli yazar olaya farklı bir perspektiften bakmakta ve konuyu başka bir yöne çekmektedir. Şehitlik çok yüksek bir makamdır tabii ki ancak burada kastedilen şey; "iyi ki geberdilr" diye sevinenlerdir. Yoksa ailesinin şehitlik mertebesinin sevabını düşünerek teselli bulması değildir.
Şehitliğin mükafatını düşünmek, ailelerin içine su serpmektedir ancak bu gidip de onlara "kız senin oğlun şehit olmuş ya ne kadar mutlu oldum anlatamam" deyip göbek atacağınız anlamına gelmiyor.